De Zwaan Uitvaarten

Melden van overlijden: 030 238 00 38
Utrecht, de Bilt, Bilthoven, Zeist & regio

Café TrösT op elke laatste zondag van de maand

open vanaf 15 u (tot 17.00 u) in café Averechts in de Vogelenbuurt | Lijsterstraat 49 | Utrecht

Café TrösT is een pleisterplaats voor iedereen die zich (noodgedwongen) bezighoudt met de eindigheid van het leven en alles daaromheen. Een warme plek waar je in café-achtige sfeer kunt luisteren naar live muziek, je verhaal kunt doen en door ervaringen uit te wisselen wat lichter naar huis gaat. Gemeenschappelijke noemer is troost. Het café kent een milde regie die een ontspannen en uitnodigende sfeer creëert en het onderlinge gesprek bevordert.

Met de TrösT boekenkoffer: je kunt een doorgeefboek lenen! Inbreng is ook welkom.

info: info@trost.nl | www.trost.nl | facebook: www.facebook.com/trost.activiteiten

Café TrösT is onderdeel van Stichting TrösT 

Impressie van café TrösT

Wat is het toch fijn, als je ergens bent en er is een mix van jong en oud. Bij een uitvaart zorgen jonge mensen voor een ontspannen sfeer, vind ik altijd. Bij café TrösT komt er vaak een extra energie of een extra dynamiek vrij, als er jongeren bij zijn. Of ligt dat aan mijn eigen leeftijd? (60+). 
In ieder geval waren de jonge mensen goed vertegenwoordigd op het oktober-café. Zowel aan de bezoekerskant als bij de muzikanten. Wij, jong en niet-meer-zo-jong, genoten van het aangrijpende lied, dat Rozemarijn schreef over de relatie tussen haar en haar 3 jaar geleden overleden moeder. Er was veel herkenning onder de toehoorders en een brok in de keel.

De drie jonge vrouwen van the Nightingales verrasten ons met hun eerste publieke optreden: close harmony liedjes met onze huisgitarist John, waaronder de Irish Blessing en In my heart van de groep Lais. Nina vertelde, dat ze dit laatste lied met haar zus en ouders zong bij de uitvaart van haar oma. Aandachtig luisterden we en we voelden de stilte over ons neerdalen.

Humanitas gaf informatie over de binnenkort te starten lotgenoten-groepen voor jongvolwassenen met verlies (tot 32 jaar) en voor mensen met partnerverlies. Daarna schoven de jongeren bij elkaar aan tafel en hadden een levendige uitwisseling over hun eigen zaken. Aan het eind kwam C. naar me toe: ze had een gedicht geschreven over/voor haar overleden moeder en had daar plannen mee. Met een violist wilde ze gaan oefenen om er muziek onder te zetten en mocht ze dan in het voorjaar een keer bij ons optreden met het resultaat? Nou graag!

Een jonge vrouw sprak me aan. Ze woont in de buurt en is een tamelijk succesvolle singer-songwriter. Ze kwam de sfeer eens proeven om te kijken of ze hier zou willen optreden. “Wat een fijne middag”, vertrouwde ze me toe, “zo ontspannen en informeel, maar toch levendig en interessant.” En een van de zangeressen zei na afloop: “Ik was even zenuwachtig, maar dat was al snel over. Je voelt gewoon hoe aandachtig het publiek is. Ik had bij ons laatste nummer zelf een brok in mijn keel, omdat ik zo goed voelde hoe het lied binnenkwam bij de toehoorders. En wat een leuke mensen zijn hier zeg.” 
Wat generatiekloof, dacht ik toen.

Petra Branderhorst

Reageren? info@trost.nl